Noite clandestina.
Recendo de uz esmagada
que me devolve ao ventre-nai.
Luz clandestina.
Teito aberto á escuridade
que me impide camiñar con tento.
Pensamentos clandestinos.
Róxeme a cabeza co arrepío,
noite pecha de bubela delatora.
Camiños clandestinos.
Desde o outeiro véxoos
agardando por min.
Téñome medo,
non darei chegado.
Personaxes clandestinas.
O monte arrolícame ata adurmiñarme.
Mañá levarei flores ao camposanto.
Mortos clandestinos.
Escóitase un afiar de coitelos,
responde un rinchar de dentes.
Eu, que estaba de paso,
fiquei condenado ao eco.